Met de trein is altijd een beetje lijden (COLUMN)

By Redactie
Met de trein is altijd een beetje lijden (COLUMN)

Als gepensioneerden in het comfortabele bezit van een automobiel, maken wij slechts sporadisch gebruik van het openbaar vervoer. Eigenlijk alleen bij bezoeken aan grote steden buiten ons land, omdat het daar meestal ondoenlijk autorijden en parkeren is. Het openbaar vervoer in dergelijke bevolkingscentra is doorgaans ook uiterst efficiënt georganiseerd.

Omdat we ook al een dagje ouder worden, leek het ons een goede gedachte om op zondag 16 september – Autoloze zondag, Grenzeloze zondag dixit NMBS – maar tevens ook Open Monumentendag met het openbaar vervoer vanuit de Rand naar Brussel te reizen.

Wie niet per fiets kon of wilde, moest dus bus of trein kiezen. Voor ons was de trein ideaal. Onze wagen konden we parkeren aan het station van ons dorp en zo probleemloos, dachten wij, naar Brussel Centraal sporen.

We arriveerden een kwartiertje voor het vertrek van de trein ter plaatse. Tot onze verbazing zat het stationsgebouw op slot en stond buiten een bonte rij mensen met en zonder kinderen uit te zoeken op welke wijze men de gewenste kaartjes uit deze voor hen nog onbekende machine kon toveren. Er zat geen schot in en iedereen werd ongeduldig en geïrriteerd.

Was het geen briljante klantgerichte marketing gedachte van de NMBS om de kaartverkoop aan het loket op deze bijzondere autovrije- monumentenzondag te elimineren?

Intussen gleed onze trein, de nieuwste aanwinst van de NMBS – een Siemens Desiro, bijna geruisloos het stationnetje binnen en met veel anderen die geen gelegenheid meer gekregen hadden een vervoersbiljet te bemachtigen, persten wij ons in de reeds volle trein.

In de verte tussen alle koppen door zagen we de baret van de conductrice, die blijkbaar al druk in de weer was met andere passagiers zonder kaartje. 
We zaten aan boord van een stoptrein die zeer regelmatig stopte, onze treinbegeleidster moest haar controletaak aan boord dan onderbreken, uitstappen weer instappen, het sein klaar-voor-vertrek geven en weer terugkeren naar de passagier waar ze gebleven was.

Intussen was het onze beurt. De vriendelijke NMBS-medewerkster stelde vast dat ook wij nog van een vervoersbiljet moesten worden voorzien. Dus ze nam haar touchscreen ticketing machine ter hand en juist op dat moment stopte de trein opnieuw.

Ze vroeg ons haar kaartjescomputer even vast te willen houden en na het herhalen van haar binnen/buiten ritueel konden we de mobiele kaartjes verkoop afronden.

Na nog een aantal stationnetjes arriveerden we probleemloos op Brussel-Zuid. Na het gebruikelijk in-en-uit stappen zetten we ons weer in beweging richting het ondergrondse station van Brussel-Centraal waar we voorzien hadden uit te stappen.

Maar na een minuut of wat sporen komt onze Desiro plots tot stilstand. Precies langs het op deze feestelijke zondag gesloten station van Brussel-Kapellekerk in de Marollen.

Onze vriendelijke treinbegeleidster deelt na 5 minuten via de intercom mede dat de trein voor ons een technisch probleem heeft. We moeten even geduld hebben voor we verder kunnen rijden, uitstappen kunnen we hier vandaag helaas niet.
 Die mededeling herhaalt ze in de daarop volgende drie kwartier nog zo’n vijf maal. Tenslotte komt de fatale tijding dat de trein moet terugkeren naar Brussel-Zuid, maar daarvoor moe de andere dienstregeling eerst worden aangepast.

Wanneer we weer op BXL-Zuid staan, hebben we anderhalfuur over zo’n 10 kilometer gedaan op deze autoloze zondag en worden we vriendelijk verzocht de trein te verlaten.

Over enige mogelijkheid tot compensatie voor geleden ongemak en ongenoegen wordt over de intercom met geen woord gerept. Men kan zich intussen afvragen hoe een monopolie als de NMBS op een Autoloze/Open monumentendag reclame maakt voor het gebruik van de trein. De loketten van de kleinere regionale stations blijven dicht. Er wordt geen materieel en personeel achter de hand houden om een geblokkeerd treinstel af te slepen. Het station in de Marollen waar juist veel historische gebouwen blijft gesloten. Geen mogelijkheid tot compensatie.

Werkt u voor een consulting organisatie spoedt u dan onverwijld naar de directie van de NMBS. Ze kunnen u adviezen daar vast goed gebruiken. De reizigers zullen van een betere service kunnen profiteren en uw organisatie kan er haar profijt mee doen!

Auteur: Robert Maurits

Facebook
Facebook
Twitter
Visit Us
YouTube
Pinterest
Pinterest
LinkedIn
Instagram

1 comment

Slider